جبران خسارت سیل هزار برابر حق بیمه است
یک کارشناس بیمه میگوید: حق بیمه سیل یک خانه روستایی در سال نهایتاً 30هزار تومان است و اگر وسایلش را هم بیمه کند، این رقم مجموعاً به 40هزار تومان میرسد. در حالی که جبران خسارت پرداخت شده گاهی بین 40تا 50میلیون تومان بوده است.

به گزارش چابکآنلاین به نقل از ایرنا، برخی میگویند بیمه در ایران صنعت مظلومی است. شاید این را بتوان از کم رونق بودن غرفه شرکتهای بیمه در نمایشگاه فاینکس (بورس، بانک و بیمه) که اخیراً برگزار شد، نسبت به هیاهوی بورسیها و بانکیها متوجه شد.
این در حالی است که بیمه را یکی از اصلیترین روشهای مقابله با ریسک میدانند؛ سازوکاری که بر اساس آن بیمهگر تعهد میکند در ازای دریافت وجهی از بیمهگذار، در صورت بروز حادثه، خسارت وارده بر او را جبران کرده یا وجه معینی را بپردازد.
در سیل اخیر نیز که به گفته رئیس کمیسیون عمران مجلس شورای اسلامی برآورد میشود خسارتی 50 هزار میلیارد تومانی در کشور بهجای گذاشته باشد، شرکتهای بیمه نقشی اساسی در جبران خسارات برعهده خواهند داشت.
محمد بیانی، مدیر روابط عمومی شرکت بیمه تجارت نو و کارشناس حوزه بیمه در این رابطه میگوید: پس از وقوع سیلاب در انتهای اسفند سال گذشته، نخستین بازدیدها از مناطق سیلزده در همان روزها انجام شد. بسیاری از کارکنان بیمهها به مرخصی نرفته و با از خودگذشتگی شروع به بازدید منطقه و ارزیابی خسارت کردند.
بیمه، صنعت مظلومی ایست
بیانی تصریح میکند: صنعت بیمه مظلوم است. اگر اقدامی در حوزه بانکداری انجام میشد، رسانهها خیلی جدیتر به آن میپرداختند. حال سیل عظیمی که گفته میشود در 50 سال گذشته بینظیر است رخ داده، ارقام مختلفی هم درباره میزان خسارتها گفته میشود از جمله 35 هزار میلیارد تومانی که وزیر کشور اشاره کردند. بخشی از این خسارتها نیز مشمول بیمه است؛ اعم از خانه، کارگاه، واحدهای صنعتی و...
خدمات بیمه مورد توجه قرار نمیگیرد
وی اظهار میکند: خدمات هلال احمر، ارتش، سپاه و بسیج در رابطه با سیل دیده میشود؛ همچنین اگر بانکی یک وام کمبهره پرداخت کند، تمام کشور را باخبر میکند؛ در حالی که تنها با میزان سود کمتری آن وام را در اختیار متقاضی قرار داده است. بانکها در نهایت پول خود را مجدداً دریافت میکنند و اگر هم بهصورت بلاعوض کمک کنند، آن را از دولت دریافت میکنند. این در شرایطی است که بیمهها مبلغی از دولت نمیگیرند و با این حال، خدمات آنها مورد توجه قرار نمیگیرد.
وی درباره فرهنگ استفاده مردم از بیمه سیل در مناطق روستایی یا پربارش میگوید: هم ضریب نفوذ بیمه پایین است و هم بحث خردهفروشی در صنعت بیمه خیلی مغفول مانده است. برخی از خانههایی که در مجاورت یکدیگر بودهاند، یکی از آنها بیمه بوده و دیگری بیمه نبوده و متأسفانه کسی که خانه خود را بیمه نکرده، مبلغی هم برای جبران خسارت دریافت نمیکند. در حالی که با مبلغ ناچیزی میتوانست خانه خود را بیمه کند.
بیانی ادامه میدهد: حق بیمه یک خانه روستایی در سال نهایتاً 30 هزار تومان است و اگر وسایلش را هم بیمه کند، این رقم مجموعاً به 40 هزار تومان میرسد. در حالی که جبران خسارت پرداخت شده گاهی بین 40 تا 50 میلیون تومان بوده است. یعنی هزار برابر حق بیمه، جبران خسارت صورت گرفته است.